پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۲

اهلی که نظر یافته از آل عباست

از آل علی همیشه کارش به صفاست

امید که عاقبت سرش خاک شود

در پای سگی که آن سگ شیر خداست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۴خواهی بگذری چابک و چست
  2. شمارهٔ ۱۶۵ای دیو هوس رفته ترا در رگ و پوست
  3. شمارهٔ ۱۶۶آدم که جبلی از قضا زلت اوست
  4. شمارهٔ ۱۶۷هر سجده که میکنی پی خدمت دوست
  5. شمارهٔ ۱۶۸شیریست درنده نفس سرکش که تراست
  6. شمارهٔ ۱۶۹ایطالب کعبه گر ترا میل صفاست
  7. شمارهٔ ۱۷۰ایزد که بکعبه کرد حکم سفرت
  8. شمارهٔ ۱۷۱آن چار کتاب حق که آمد ز نخست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.