پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۱

آن چار کتاب حق که آمد ز نخست

بیشک همه حجت الهی است درست

قرآن که جوامع الکلم آمده است

لب همه جمع کرد و رق همه شست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۳آنرا که شرف ز صحبت همنفسی است
  2. شمارهٔ ۱۷۴ایزد که برحمت نظری سوی تو داشت
  3. شمارهٔ ۱۷۵جوری ز زمانه بر بد اندیش نرفت
  4. شمارهٔ ۱۷۶کج دست که در مال کسانش نظر است
  5. شمارهٔ ۱۷۷فرزند که بی حیا و شرم و ادب است
  6. شمارهٔ ۱۷۸برخیز که بخت در سبب ساختن است
  7. شمارهٔ ۱۷۹دردی کش عشق جمله صافی بین است
  8. شمارهٔ ۱۸۰اکنون که بهار عمر در نشو و نماست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.