شمارهٔ ۱۷۵

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۷۷فرزند که بی حیا و شرم و ادب است
2. شمارهٔ ۱۷۸برخیز که بخت در سبب ساختن است
3. شمارهٔ ۱۷۹دردی کش عشق جمله صافی بین است
4. شمارهٔ ۱۸۰اکنون که بهار عمر در نشو و نماست
5. شمارهٔ ۱۸۱پیش تو مرا شرم و حیا خواهد کشت
6. شمارهٔ ۱۸۲شیر از که از آب و هوا خلدوش است
7. شمارهٔ ۱۸۳گر کار جهان ز غصه بی تاری نیست
8. شمارهٔ ۱۸۴خنجر بکف تو کز صفا رم زده است