پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۹

دردی کش عشق جمله صافی بین است

دریاب که مشرب حقیقت این است

هر باده کز کف دوست رسد

چون روی ترش نمیکنی شیرین است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۱پیش تو مرا شرم و حیا خواهد کشت
  2. شمارهٔ ۱۸۲شیر از که از آب و هوا خلدوش است
  3. شمارهٔ ۱۸۳گر کار جهان ز غصه بی تاری نیست
  4. شمارهٔ ۱۸۴خنجر بکف تو کز صفا رم زده است
  5. شمارهٔ ۱۸۵جز هجر نصیب عاشق بیدل چیست
  6. شمارهٔ ۱۸۶گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ
  7. شمارهٔ ۱۸۷عیش و طرب جهان فانی همه هیچ
  8. شمارهٔ ۱۸۸مست می وصل او اگر شیر بود
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.