پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۶

گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ

ور خار و گلی چو در گذشتی همه هیچ

گر ساده دلی ورت هزاران نقشست

در بحر فنا چو غرقه گشتی همه هیچ

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۸مست می وصل او اگر شیر بود
  2. شمارهٔ ۱۸۹منعم همه مال و کسب زر میداند
  3. شمارهٔ ۱۹۰زاهد زورع بر سر هر شی نرسد
  4. شمارهٔ ۱۹۱هر چند که نیشکر دلاویز بود
  5. شمارهٔ ۱۹۲از کوشش من بمن نوایی نرسد
  6. شمارهٔ ۱۹۳هرگز فلکم باده رخشان ندهد
  7. شمارهٔ ۱۹۴عشق ار پی زینت و هنر میسوزد « کذا »
  8. شمارهٔ ۱۹۵تا کی رطب لبت باغیار رسد
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.