پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۰

اکنون که بهار عمر در نشو و نماست

گلزار طبیعت تو در عین صفاست

برخیز و گلی بچین که در گلشن دهر

بنیاد بهار عمر بر باد هواست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۲شیر از که از آب و هوا خلدوش است
  2. شمارهٔ ۱۸۳گر کار جهان ز غصه بی تاری نیست
  3. شمارهٔ ۱۸۴خنجر بکف تو کز صفا رم زده است
  4. شمارهٔ ۱۸۵جز هجر نصیب عاشق بیدل چیست
  5. شمارهٔ ۱۸۶گردر تر و خشک دهر گشتی همه هیچ
  6. شمارهٔ ۱۸۷عیش و طرب جهان فانی همه هیچ
  7. شمارهٔ ۱۸۸مست می وصل او اگر شیر بود
  8. شمارهٔ ۱۸۹منعم همه مال و کسب زر میداند
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.