شمارهٔ ۱۷۲

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۷۴ایزد که برحمت نظری سوی تو داشت
2. شمارهٔ ۱۷۵جوری ز زمانه بر بد اندیش نرفت
3. شمارهٔ ۱۷۶کج دست که در مال کسانش نظر است
4. شمارهٔ ۱۷۷فرزند که بی حیا و شرم و ادب است
5. شمارهٔ ۱۷۸برخیز که بخت در سبب ساختن است
6. شمارهٔ ۱۷۹دردی کش عشق جمله صافی بین است
7. شمارهٔ ۱۸۰اکنون که بهار عمر در نشو و نماست
8. شمارهٔ ۱۸۱پیش تو مرا شرم و حیا خواهد کشت