پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۶۶

آدم که جبلی از قضا زلت اوست

دارد مرضی که زلت از علت اوست

علم نبی این مرض شناسد نه حکیم

قانون و شفا شریعت و ملت اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۸شیریست درنده نفس سرکش که تراست
  2. شمارهٔ ۱۶۹ایطالب کعبه گر ترا میل صفاست
  3. شمارهٔ ۱۷۰ایزد که بکعبه کرد حکم سفرت
  4. شمارهٔ ۱۷۱آن چار کتاب حق که آمد ز نخست
  5. شمارهٔ ۱۷۲بر چرخ قدم نهی به سعی و حرکت
  6. شمارهٔ ۱۷۳آنرا که شرف ز صحبت همنفسی است
  7. شمارهٔ ۱۷۴ایزد که برحمت نظری سوی تو داشت
  8. شمارهٔ ۱۷۵جوری ز زمانه بر بد اندیش نرفت
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.