پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۱

ممسک بجهان به بیش و کم محرومست

با گنج زر از فیض درم محروم است

در شیره جان او بود لذت بخل

بیچاره ز لذت کرم محروم است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۳آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
  2. شمارهٔ ۱۳۴ای دانش خود گشته هنر در نظرت
  3. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
  4. شمارهٔ ۱۳۶غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست
  5. شمارهٔ ۱۳۷ای خفته که راه بیخودی پیشه تست
  6. شمارهٔ ۱۳۸هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
  7. شمارهٔ ۱۳۹شهوت ضررش مگو که حالی پیداست
  8. شمارهٔ ۱۴۰وصلت نه بنسبت و به بختی که بداست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.