پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۳

آنرا که هنر نباشد و پایه بخت

هرگز نشود کسی بزیبایی رخت

از میوه شجر عزیز باشد نه ز برگ

بی میوه چه سود برگ رنگین بدرخت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
  2. شمارهٔ ۱۳۶غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست
  3. شمارهٔ ۱۳۷ای خفته که راه بیخودی پیشه تست
  4. شمارهٔ ۱۳۸هر تازه خطی که بهر زو با تو یکیست
  5. شمارهٔ ۱۳۹شهوت ضررش مگو که حالی پیداست
  6. شمارهٔ ۱۴۰وصلت نه بنسبت و به بختی که بداست
  7. شمارهٔ ۱۴۱آخر ز جهان غرقه بخون باید رفت
  8. شمارهٔ ۱۴۲با ظلمت مرگ برق جان را چه ثبات
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.