پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۷

در غیبت بیگنه یکی پرده در است

وانکس که زنا کند پس پرده درست

زانی بحضور و این بغیبت ز هوا

اینستکه غیبت از زنا سخت ترست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۹آن نیست هنر که خانه پر گنج و زرست
  2. شمارهٔ ۱۳۰آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت
  3. شمارهٔ ۱۳۱ممسک بجهان به بیش و کم محرومست
  4. شمارهٔ ۱۳۲با خلق اگر غرض نباشد سخنت
  5. شمارهٔ ۱۳۳آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
  6. شمارهٔ ۱۳۴ای دانش خود گشته هنر در نظرت
  7. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
  8. شمارهٔ ۱۳۶غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.