پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۶

بی صبر نصیب کس در این مایده نیست

بی صبر نپخت دیگ و این قاعده نیست

در حکمت کار اگر بود صبر تو را

معلوم نکنی که صبر بی فایده نیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۸بخشش نبود جز صفت حضرت دوست
  2. شمارهٔ ۱۲۹آن نیست هنر که خانه پر گنج و زرست
  3. شمارهٔ ۱۳۰آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت
  4. شمارهٔ ۱۳۱ممسک بجهان به بیش و کم محرومست
  5. شمارهٔ ۱۳۲با خلق اگر غرض نباشد سخنت
  6. شمارهٔ ۱۳۳آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
  7. شمارهٔ ۱۳۴ای دانش خود گشته هنر در نظرت
  8. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.