پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۸

بخشش نبود جز صفت حضرت دوست

آزاده کسی که بخشش عادت و خوست

در صورت بندگی خداوند بود

هر بنده که سیرت خداوند در اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۰آنکس نعمش زیاده باشد همه وقت
  2. شمارهٔ ۱۳۱ممسک بجهان به بیش و کم محرومست
  3. شمارهٔ ۱۳۲با خلق اگر غرض نباشد سخنت
  4. شمارهٔ ۱۳۳آنرا که هنر نباشد و پایه بخت
  5. شمارهٔ ۱۳۴ای دانش خود گشته هنر در نظرت
  6. شمارهٔ ۱۳۵در باغ می از نیک و بد مردم مست
  7. شمارهٔ ۱۳۶غیر از ره عیش گرچه دلخواهی نیست
  8. شمارهٔ ۱۳۷ای خفته که راه بیخودی پیشه تست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.