شمارهٔ ۱۱۹

ادامه‌ی رباعیات

1. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
2. شمارهٔ ۱۲۲یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
3. شمارهٔ ۱۲۳پامال شود بفتنه هر مال که هست
4. شمارهٔ ۱۲۴کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
5. شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
6. شمارهٔ ۱۲۶بی صبر نصیب کس در این مایده نیست
7. شمارهٔ ۱۲۷در غیبت بیگنه یکی پرده در است
8. شمارهٔ ۱۲۸بخشش نبود جز صفت حضرت دوست