پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۸

مجنون چه اگر تشنه بحسن لیلی است

لیلی بمثل قطره و مجنون سیلی است

یونس بدرون ماهی اندر صورت

ماهی بدرون یونس اندر معنی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  2. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
  3. شمارهٔ ۱۲۲یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
  4. شمارهٔ ۱۲۳پامال شود بفتنه هر مال که هست
  5. شمارهٔ ۱۲۴کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
  6. شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
  7. شمارهٔ ۱۲۶بی صبر نصیب کس در این مایده نیست
  8. شمارهٔ ۱۲۷در غیبت بیگنه یکی پرده در است
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.