پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۷

از جام کرم قسمت هر کس دوریست

وین درخور مشرب ار نباشد جوریست

موسی صفت از معرف حق همه را

طوریست ولیک طور هر کس طوریست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۹گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  2. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  3. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
  4. شمارهٔ ۱۲۲یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
  5. شمارهٔ ۱۲۳پامال شود بفتنه هر مال که هست
  6. شمارهٔ ۱۲۴کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
  7. شمارهٔ ۱۲۵مقصود خدا ز خلق اسرار دل است
  8. شمارهٔ ۱۲۶بی صبر نصیب کس در این مایده نیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.