پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۵

ما صاف دلیم و کار دشمن دغلیست

هر بد که کند چاره ما کم محلیست

در مهر تو دشمنم رقیب از ازلست

مهر از ازلست و دشمنی هم ازلیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷از جام کرم قسمت هر کس دوریست
  2. شمارهٔ ۱۱۸مجنون چه اگر تشنه بحسن لیلی است
  3. شمارهٔ ۱۱۹گر آدم و گر فرشته گر دیو و پری است
  4. شمارهٔ ۱۲۰عارف بجز از عارف آگاه کجاست
  5. شمارهٔ ۱۲۱جان دو جهان ز شخص من در سخنست
  6. شمارهٔ ۱۲۲یک گربه ده و بصد « همی » منصرف است
  7. شمارهٔ ۱۲۳پامال شود بفتنه هر مال که هست
  8. شمارهٔ ۱۲۴کشتیست دو کون و ما تماشا گر کشت
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.