پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۷۹

ای آنکه در تو قبله اهل وفاست

هر کس که امیدی بودش از تو رواست

کار همه کس چون شود از لطف تو راست

در کار منت اینهمه اهمال چراست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸۱در وادی عشق کز صفت بیرونست
  2. شمارهٔ ۸۲گردون طبق از بلندی همت بست
  3. شمارهٔ ۸۳آنکس که ز حسن او جلوه گرست
  4. شمارهٔ ۸۴آن بت که خراب او سامریست
  5. شمارهٔ ۸۵آنی که دم مسیح یارت شده است
  6. شمارهٔ ۸۶بیمارم و هر کس که ببالین منست
  7. شمارهٔ ۸۷خورشید مرا بنیکبختان نگه است
  8. شمارهٔ ۸۸ای سرو که هرگز نبود درد و غمت
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.