پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۷۲

عشق است که آرزوی جان همه اوست

عشق است که آشیان مرغ همه اوست

نه ترک نه فارسی نه هند و نه عرب

لیکن همه دان و همزبان همه اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۴پروانه صفت سوز دلم پنهان است
  2. شمارهٔ ۷۵سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست
  3. شمارهٔ ۷۶ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
  4. شمارهٔ ۷۷ای غایت هر هنر که در آدم هست
  5. شمارهٔ ۷۸آن غمزده ام که زهر غم نوش منست
  6. شمارهٔ ۷۹ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
  7. شمارهٔ ۸۰عمرست شبی که با حریف طربیست
  8. شمارهٔ ۸۱در وادی عشق کز صفت بیرونست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.