پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی

اهلی شیرازی

رباعیات

۶۳۲ شعر

فهرست اشعار

  1. شمارهٔ ۱ ایخواجه که فهم نکته سنج است ترا
  2. شمارهٔ ۲ از کسب کمال اگر ملال است ترا
  3. شمارهٔ ۳ ای همچو گهر در صدف سینه ما
  4. شمارهٔ ۴ یارب سگ کوی مقبلی ساز مرا
  5. شمارهٔ ۵ یارب نظر لطف بسویم بگشا
  6. شمارهٔ ۶ گر درد دل از غم حبیب است مرا
  7. شمارهٔ ۷ گر نیست کلید بخت در پنجه ما
  8. شمارهٔ ۸ زان روز که آب و گل سرشتند مرا
  9. شمارهٔ ۹ تا زلف تو کرد در غم آغشته مرا
  10. شمارهٔ ۱۰ تا بلبل خویش یار گفته است مرا
  11. شمارهٔ ۱۱ تا چشم بود به جام جمشید ترا
  12. شمارهٔ ۱۲ ای کرده چو ذره حسرت اندوز مرا
  13. شمارهٔ ۱۳ ای گل که غم تو خار ره گشت مرا
  14. شمارهٔ ۱۴ ایمرغ چمن که کار عشقست ترا
  15. شمارهٔ ۱۵ شیرین دهنا، شکر لبا، تازه خطا،
  16. شمارهٔ ۱۶ ای رفته و در دام بلا هشته مرا
  17. شمارهٔ ۱۷ ساقی دل من سوی تواش راه کجا؟
  18. شمارهٔ ۱۸ ای تنگ شکر، دهن بگفتن بگشا
  19. شمارهٔ ۱۹ عذرا بجفا اگر کشد وامق را
  20. شمارهٔ ۲۰ هرچند ز غصه دل فکار است مرا
  21. شمارهٔ ۲۱ گر باده کشی مپوش و مستی بنما
  22. شمارهٔ ۲۲ چون نافه از آن سرم فرو رفته بجیب
  23. شمارهٔ ۲۳ گر سوخته نیستی در درد مکوب
  24. شمارهٔ ۲۴ ما بنده پیریم سرا پا همه عیب
  25. شمارهٔ ۲۵ مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
  26. شمارهٔ ۲۶ ما مست ره و هوای دل طبع فریب
  27. شمارهٔ ۲۷ خوشباش که بر دوزخیان روز حساب
  28. شمارهٔ ۲۸ اهلی تو مراد از لب دلبر مطلب
  29. شمارهٔ ۲۹ خورشید سپهر بی زوالی عشق است
  30. شمارهٔ ۳۰ صد خانه ز خوناب دلم ویران است
  31. شمارهٔ ۳۱ آنکس که بخوبان لب خندان دادست
  32. شمارهٔ ۳۲ آبی زدم مسیح یارت شده است
  33. شمارهٔ ۳۳ هر دل که اسیر محنت اوست خوشست
  34. شمارهٔ ۳۴ هر کس که ملامتی سرانجام وی است
  35. شمارهٔ ۳۵ آنکس که خطا از کلک گهر بار نوشت
  36. شمارهٔ ۳۶ از گلشن عیش جام مقصود که جست؟
  37. شمارهٔ ۳۷ از جان منت فراغ اگر ایساقیست
  38. شمارهٔ ۳۸ یاری که بصورت و بسیرت ملکیست
  39. شمارهٔ ۳۹ دل مست بتان ز صورت چون مه اوست
  40. شمارهٔ ۴۰ صیاد وشی که دام دل مجلس اوست
  41. شمارهٔ ۴۱ ساقی بحیات خضر کس رهبر نیست
  42. شمارهٔ ۴۲ ای مه که رخت آینه هر نظریست
  43. شمارهٔ ۴۳ تا نرگس مست یار در قهر منست
  44. شمارهٔ ۴۴ ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
  45. شمارهٔ ۴۵ گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
  46. شمارهٔ ۴۶ گر رند خراباتی و گر خلوتی است
  47. شمارهٔ ۴۷ هر چند که فتنه در جهان عشق انداخت
  48. شمارهٔ ۴۸ با روی تو کآب زندگی از صافیست
  49. شمارهٔ ۴۹ شیرین دهنی چون قندو لعلی چو نبات
  50. شمارهٔ ۵۰ ای خفته بخواب غفلت اندر ظلمات
  51. شمارهٔ ۵۱ اهلی شب عشق آن دل افروز گذشت
  52. شمارهٔ ۵۲ این حسرت و غم که با من درویش است
  53. شمارهٔ ۵۳ باز آتش من بلند آوازه شدست
  54. شمارهٔ ۵۴ مجنون که ز بیم طعنه از خلق جداست
  55. شمارهٔ ۵۵ آن بت که ز فرق تا قدم صنع خداست
  56. شمارهٔ ۵۶ در مستی اگر کسی نکویا نه نکوست
  57. شمارهٔ ۵۷ واقف ز شب سیاه این سوخته کیست
  58. شمارهٔ ۵۸ اهلی همه عمر بت پرست ار چه بزیست
  59. شمارهٔ ۵۹ گیرم که مرا هر سر مو یک قلم است
  60. شمارهٔ ۶۰ یاد تو حریف من دیوانه بس است

متن اشعار به نقل از گنجور.