پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۲

چون نافه از آن سرم فرو رفته بجیب

تا بوی ترا بشنوم از عالم غیب

عیبم مکن از بیهنری کاهوی چین

از عین هنر شهره شهر است بعیب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۴ما بنده پیریم سرا پا همه عیب
  2. شمارهٔ ۲۵مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
  3. شمارهٔ ۲۶ما مست ره و هوای دل طبع فریب
  4. شمارهٔ ۲۷خوشباش که بر دوزخیان روز حساب
  5. شمارهٔ ۲۸اهلی تو مراد از لب دلبر مطلب
  6. شمارهٔ ۲۹خورشید سپهر بی زوالی عشق است
  7. شمارهٔ ۳۰صد خانه ز خوناب دلم ویران است
  8. شمارهٔ ۳۱آنکس که بخوبان لب خندان دادست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.