پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۱

آنکس که بخوبان لب خندان دادست

خون جگری بدردمندان دادست

گر قسمت مانداد شادی غم نیست

شادیم که غم هزار چندان دادست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۳هر دل که اسیر محنت اوست خوشست
  2. شمارهٔ ۳۴هر کس که ملامتی سرانجام وی است
  3. شمارهٔ ۳۵آنکس که خطا از کلک گهر بار نوشت
  4. شمارهٔ ۳۶از گلشن عیش جام مقصود که جست؟
  5. شمارهٔ ۳۷از جان منت فراغ اگر ایساقیست
  6. شمارهٔ ۳۸یاری که بصورت و بسیرت ملکیست
  7. شمارهٔ ۳۹دل مست بتان ز صورت چون مه اوست
  8. شمارهٔ ۴۰صیاد وشی که دام دل مجلس اوست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.