پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۲

آبی زدم مسیح یارت شده است

بخشیدن جان همیشه کارت شده است

جان بخشش توست گر فدای تو کنم

هم گوهر گنج خود نثارت شده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۴هر کس که ملامتی سرانجام وی است
  2. شمارهٔ ۳۵آنکس که خطا از کلک گهر بار نوشت
  3. شمارهٔ ۳۶از گلشن عیش جام مقصود که جست؟
  4. شمارهٔ ۳۷از جان منت فراغ اگر ایساقیست
  5. شمارهٔ ۳۸یاری که بصورت و بسیرت ملکیست
  6. شمارهٔ ۳۹دل مست بتان ز صورت چون مه اوست
  7. شمارهٔ ۴۰صیاد وشی که دام دل مجلس اوست
  8. شمارهٔ ۴۱ساقی بحیات خضر کس رهبر نیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.