پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۷

از جان منت فراغ اگر ایساقیست

تا جان بودم امیدواری باقیست

مشتاقم از آن، بدیدنت گستاخم

گستاخی من ز غایت مشتاقیست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۹دل مست بتان ز صورت چون مه اوست
  2. شمارهٔ ۴۰صیاد وشی که دام دل مجلس اوست
  3. شمارهٔ ۴۱ساقی بحیات خضر کس رهبر نیست
  4. شمارهٔ ۴۲ای مه که رخت آینه هر نظریست
  5. شمارهٔ ۴۳تا نرگس مست یار در قهر منست
  6. شمارهٔ ۴۴ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
  7. شمارهٔ ۴۵گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
  8. شمارهٔ ۴۶گر رند خراباتی و گر خلوتی است
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.