پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۲

ای مه که رخت آینه هر نظریست

مغرور مشود اگر ز خویشت خبریست

فانوس صفت بحسن خود گرم مشو

چون پرتو حسن تو ز نور دگریست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۴ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
  2. شمارهٔ ۴۵گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
  3. شمارهٔ ۴۶گر رند خراباتی و گر خلوتی است
  4. شمارهٔ ۴۷هر چند که فتنه در جهان عشق انداخت
  5. شمارهٔ ۴۸با روی تو کآب زندگی از صافیست
  6. شمارهٔ ۴۹شیرین دهنی چون قندو لعلی چو نبات
  7. شمارهٔ ۵۰ای خفته بخواب غفلت اندر ظلمات
  8. شمارهٔ ۵۱اهلی شب عشق آن دل افروز گذشت
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.