پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۴۰

صیاد وشی که دام دل مجلس اوست

خوش مرغ دلی که آن پری مونس اوست

گر برج کبوتران پر از فتنه بود

صد فتنه بکنج برج هر نرگس اوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۴۲ای مه که رخت آینه هر نظریست
  2. شمارهٔ ۴۳تا نرگس مست یار در قهر منست
  3. شمارهٔ ۴۴ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
  4. شمارهٔ ۴۵گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
  5. شمارهٔ ۴۶گر رند خراباتی و گر خلوتی است
  6. شمارهٔ ۴۷هر چند که فتنه در جهان عشق انداخت
  7. شمارهٔ ۴۸با روی تو کآب زندگی از صافیست
  8. شمارهٔ ۴۹شیرین دهنی چون قندو لعلی چو نبات
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.