پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۳۶

از گلشن عیش جام مقصود که جست؟

تا لاله صفت چهره بخوناب نشست

چون سیب دل آغشته بخون باش ز دهر

بهبود مجو که به در این باغ نرست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸یاری که بصورت و بسیرت ملکیست
  2. شمارهٔ ۳۹دل مست بتان ز صورت چون مه اوست
  3. شمارهٔ ۴۰صیاد وشی که دام دل مجلس اوست
  4. شمارهٔ ۴۱ساقی بحیات خضر کس رهبر نیست
  5. شمارهٔ ۴۲ای مه که رخت آینه هر نظریست
  6. شمارهٔ ۴۳تا نرگس مست یار در قهر منست
  7. شمارهٔ ۴۴ما را سوی معشوق اگر میل و هواست
  8. شمارهٔ ۴۵گر در چمن از تو گفتگو خواهد رفت
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.