پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۵

مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب

باشد که دری گشاید از عالم غیب

آن تازه جوان و صد هزاران خوبی

ما پیر و گرفتار به هفتاد و دو عیب

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۷خوشباش که بر دوزخیان روز حساب
  2. شمارهٔ ۲۸اهلی تو مراد از لب دلبر مطلب
  3. شمارهٔ ۲۹خورشید سپهر بی زوالی عشق است
  4. شمارهٔ ۳۰صد خانه ز خوناب دلم ویران است
  5. شمارهٔ ۳۱آنکس که بخوبان لب خندان دادست
  6. شمارهٔ ۳۲آبی زدم مسیح یارت شده است
  7. شمارهٔ ۳۳هر دل که اسیر محنت اوست خوشست
  8. شمارهٔ ۳۴هر کس که ملامتی سرانجام وی است
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.