پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۲۹

خورشید سپهر بی زوالی عشق است

مرغ چمن خجسته فالی عشق است

عشق آن نبود که همچو بلبل نالی

هر گه که بمیری و ننالی عشق است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۱آنکس که بخوبان لب خندان دادست
  2. شمارهٔ ۳۲آبی زدم مسیح یارت شده است
  3. شمارهٔ ۳۳هر دل که اسیر محنت اوست خوشست
  4. شمارهٔ ۳۴هر کس که ملامتی سرانجام وی است
  5. شمارهٔ ۳۵آنکس که خطا از کلک گهر بار نوشت
  6. شمارهٔ ۳۶از گلشن عیش جام مقصود که جست؟
  7. شمارهٔ ۳۷از جان منت فراغ اگر ایساقیست
  8. شمارهٔ ۳۸یاری که بصورت و بسیرت ملکیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.