پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۳

ای گل که غم تو خار ره گشت مرا

بی سرو قدت عمر تبه گشت مرا

از بسکه بدل چو لاله ناخن زده ام

خون در بنه ناخنان سیه گشت مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵شیرین دهنا، شکر لبا، تازه خطا،
  2. شمارهٔ ۱۶ای رفته و در دام بلا هشته مرا
  3. شمارهٔ ۱۷ساقی دل من سوی تواش راه کجا؟
  4. شمارهٔ ۱۸ای تنگ شکر، دهن بگفتن بگشا
  5. شمارهٔ ۱۹عذرا بجفا اگر کشد وامق را
  6. شمارهٔ ۲۰هرچند ز غصه دل فکار است مرا
  7. شمارهٔ ۲۱گر باده کشی مپوش و مستی بنما
  8. شمارهٔ ۲۲چون نافه از آن سرم فرو رفته بجیب
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.