پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۱۷

ساقی دل من سوی تواش راه کجا؟

درویش کجا و صحبت شاه کجا؟

نی سایه بفعر چه ز خورشید جداست

خورشید کجا و سایه در چاه کجا؟

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۹عذرا بجفا اگر کشد وامق را
  2. شمارهٔ ۲۰هرچند ز غصه دل فکار است مرا
  3. شمارهٔ ۲۱گر باده کشی مپوش و مستی بنما
  4. شمارهٔ ۲۲چون نافه از آن سرم فرو رفته بجیب
  5. شمارهٔ ۲۳گر سوخته نیستی در درد مکوب
  6. شمارهٔ ۲۴ما بنده پیریم سرا پا همه عیب
  7. شمارهٔ ۲۵مانیم چو غنچه سر فرو برده به جیب
  8. شمارهٔ ۲۶ما مست ره و هوای دل طبع فریب
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.