پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶

گر درد دل از غم حبیب است مرا

غم نیست که هم غمش طبیب است مرا

از فخر جهانیان مرا عار بود

گر فقر محمدی نصیب است مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۸زان روز که آب و گل سرشتند مرا
  2. شمارهٔ ۹تا زلف تو کرد در غم آغشته مرا
  3. شمارهٔ ۱۰تا بلبل خویش یار گفته است مرا
  4. شمارهٔ ۱۱تا چشم بود به جام جمشید ترا
  5. شمارهٔ ۱۲ای کرده چو ذره حسرت اندوز مرا
  6. شمارهٔ ۱۳ای گل که غم تو خار ره گشت مرا
  7. شمارهٔ ۱۴ایمرغ چمن که کار عشقست ترا
  8. شمارهٔ ۱۵شیرین دهنا، شکر لبا، تازه خطا،
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.