پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۶۷

سامان دل از بی سر و سامانی ماست

آبادی ملک جان ز ویرانی ماست

گر شد دل جمع ما پریشان چه غمست

جمعیت ما هم از پریشانی ماست

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۶۹در دیده عقل عاشقی سوختن است
  2. شمارهٔ ۷۰عشق آب حیات و خضر فرح فالست
  3. شمارهٔ ۷۱هر چند که صیت شعرم « ظ » آفاق شنفت
  4. شمارهٔ ۷۲عشق است که آرزوی جان همه اوست
  5. شمارهٔ ۷۳آن شاهد شوخ بین که نغزی عجبست
  6. شمارهٔ ۷۴پروانه صفت سوز دلم پنهان است
  7. شمارهٔ ۷۵سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست
  8. شمارهٔ ۷۶ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.