پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۷۰

عشق آب حیات و خضر فرح فالست

عشق آینه محول الاحوال است

گر جان نبود بشعق شاید بودن

من زنده بعشقم اینزمان چل سال است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۷۲عشق است که آرزوی جان همه اوست
  2. شمارهٔ ۷۳آن شاهد شوخ بین که نغزی عجبست
  3. شمارهٔ ۷۴پروانه صفت سوز دلم پنهان است
  4. شمارهٔ ۷۵سبز شکرین که نیشکر بندهٔ اوست
  5. شمارهٔ ۷۶ای گل که رخ ترا صفایی عجبست
  6. شمارهٔ ۷۷ای غایت هر هنر که در آدم هست
  7. شمارهٔ ۷۸آن غمزده ام که زهر غم نوش منست
  8. شمارهٔ ۷۹ای آنکه در تو قبله اهل وفاست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.