پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۹۷

جان یک نفس است و عمر مرغ قفس است

بیهوده نفس مزن چو عمرت هوس است

جوکی نزد نفس پی عمر دراز

دریاب سخن که عمر پای نفس است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۹زاهد، به رخ آن مه چو نگاه افکندت
  2. شمارهٔ ۱۰۰بهتر ز کمال عشق جانپرور چیست
  3. شمارهٔ ۱۰۱اهلی که هزار بلبل از وی خجل است
  4. شمارهٔ ۱۰۲عاشق که غمی در دل آگاه ویست
  5. شمارهٔ ۱۰۳جز محنت و غصه حاصل دنیا چیست
  6. شمارهٔ ۱۰۴عالم که چو چشم باز کردی هیچست
  7. شمارهٔ ۱۰۵شهدی همه نیش است و در او نوش کم است
  8. شمارهٔ ۱۰۶این عالم بی وفا ندانیم که چیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.