پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۹۴

اهلی هنر و معرفت آموختنی است

گر ترک کنی از تو نظر دوختنی است

هر شاخ جوان که لایق میوه بود

راضی چو بهیز می شود سوختنی است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۶در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
  2. شمارهٔ ۹۷جان یک نفس است و عمر مرغ قفس است
  3. شمارهٔ ۹۸در آینه خاطرت از هر که شکی است
  4. شمارهٔ ۹۹زاهد، به رخ آن مه چو نگاه افکندت
  5. شمارهٔ ۱۰۰بهتر ز کمال عشق جانپرور چیست
  6. شمارهٔ ۱۰۱اهلی که هزار بلبل از وی خجل است
  7. شمارهٔ ۱۰۲عاشق که غمی در دل آگاه ویست
  8. شمارهٔ ۱۰۳جز محنت و غصه حاصل دنیا چیست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.