پرش به محتوای اصلی
اهلی شیرازی اهلی شیرازی

رباعیات

شمارهٔ ۹۳

دنیا به اساس و نعمت و برگ خوش است

عقبی بصلاح و تقوی و ترک خوش است

ناخوش بجهان چرا زیم؟ ترک خوش است

گر عمر بنا خوشی رود مرگ خوش است

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۵هر سوخته پخته کی بود در ره دوست
  2. شمارهٔ ۹۶در مذهب عشق مست و مستوره یکیست
  3. شمارهٔ ۹۷جان یک نفس است و عمر مرغ قفس است
  4. شمارهٔ ۹۸در آینه خاطرت از هر که شکی است
  5. شمارهٔ ۹۹زاهد، به رخ آن مه چو نگاه افکندت
  6. شمارهٔ ۱۰۰بهتر ز کمال عشق جانپرور چیست
  7. شمارهٔ ۱۰۱اهلی که هزار بلبل از وی خجل است
  8. شمارهٔ ۱۰۲عاشق که غمی در دل آگاه ویست
همه‌ی رباعیات ←

اهلی شیرازی درباره‌ی اهلی شیرازی

محمد بن‌ یوسف اهلی شیرازی (زادهٔ ۸۵۸ هجری قمری در شیراز – درگذشتهٔ ۹۴۲ هجری قمری در شیراز) شاعر قرن نهم و دهم هجری است. اهلی در سرودن انواع شعر استاد بود و آنچنان که از شعرش مشخص است مطالعهٔ وسیعی روی دیوانهای شاعران پیش از خود دارد. در غزلیات او تأثیر حافظ و سعدی و همچنین شیوهٔ وقوعی تحت تأثیر شاعران این مکتب همچون ب...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.