فهرست اشعار
- شمارهٔ ۶۱ خود را ز هوس گاه می‌باید داشت
- شمارهٔ ۶۲ دریاب که موسم جوانی بگذشت
- شمارهٔ ۶۳ جانان شده‌ای به دیدن خود محتاج
- شمارهٔ ۶۴ مجنون که گرفتار غم لیلی ماند
- شمارهٔ ۶۵ ای هم‌نفسان به من اگر حرف زنید
- شمارهٔ ۶۶ در ذات تو محو گشته کالذات شود
- شمارهٔ ۶۷ امشب که به من غم تو هم‌منزل بود
- شمارهٔ ۶۸ من عاشقم اصلاح مزاجم نکنید
- شمارهٔ ۶۹ تا چند درین غمکده خون باید خورد
- شمارهٔ ۷۰ شیرین پسران شور دل مسکین‌اند
- شمارهٔ ۷۱ بی‌مهری روزگار معلومم شد
- شمارهٔ ۷۲ خوبان به من آنچه می‌شنیدم کردند
- شمارهٔ ۷۳ ای عشق مرا ز قید کردی آزاد
- شمارهٔ ۷۴ از خویش به تنگیم خدا می‌داند
- شمارهٔ ۷۵ تا چند به من طبع تو سرکش افتد
- شمارهٔ ۷۶ در تاب و تبم تمام شب می‌گذرد
- شمارهٔ ۷۷ با نیک و بد دور به سر باید برد
- شمارهٔ ۷۸ آن را که بود اراده کز خویش رود
- شمارهٔ ۷۹ زاهد گل‌گشت باغ می‌باید کرد
- شمارهٔ ۸۰ ای داده به دل راه بدآموزی چند
- شمارهٔ ۸۱ تا چند ز غم فسرده‌ام خواهی دید
- شمارهٔ ۸۲ الله کریم است عطا می‌بخشد
- شمارهٔ ۸۳ با ما دعوی هم‌سری نتوان کرد
- شمارهٔ ۸۴ افسوس که آتش جوانی شد سرد
- شمارهٔ ۸۵ جمعی که ز مردمان فراری کردند
- شمارهٔ ۸۶ رفتم بر یار شب شکایت‌آلود
- شمارهٔ ۸۷ زین کهنه‌قفس جمله اسیران رفتند
- شمارهٔ ۸۸ تجرید به راه عشق کافی نشود
- شمارهٔ ۸۹ عشق آمد و سینهٔ مرا پرخون کرد
- شمارهٔ ۹۰ جانان منم و دل خزین و دم سرد
- شمارهٔ ۹۱ هر دل که به روزگار من می‌سوزد
- شمارهٔ ۹۲ شب تا سحر از درد دلم می‌نالید
- شمارهٔ ۹۳ شطرنجی من چو روبه‌رو بنشیند
- شمارهٔ ۹۴ جز غم این جان حسرت‌اندوز ندید
- شمارهٔ ۹۵ ساقی قدحی که آفت هوش شود
- شمارهٔ ۹۶ فردا که به اهل زهد جنت بخشند
- شمارهٔ ۹۷ گیریم که پیش خواجه قدر تو فزود
- شمارهٔ ۹۸ اهل ملتان که بی‌شعوری چندند
- شمارهٔ ۹۹ هجر آمد و جسم و جان غمناکم خورد
- شمارهٔ ۱۰۰ صبرم به دل تو هیچ تأثیر نکرد
- شمارهٔ ۱۰۱ ای آنکه گذر به کربلا خواهی کرد
- شمارهٔ ۱۰۲ حالم ز تشنگی دگرگون گردید
- شمارهٔ ۱۰۳ از اطراف رخت غنیم خط پیدا شد
- شمارهٔ ۱۰۴ دیر است که دورم از حریم دلدار
- شمارهٔ ۱۰۵ آن چشم سیه مست ببینید آخر
- شمارهٔ ۱۰۶ هجر آمد و در عیش من انداخت فتور
- شمارهٔ ۱۰۷ واقف غمگین مباش اگر چون پرگار
- شمارهٔ ۱۰۸ از وصلو فراق یار واقف مگریز
- شمارهٔ ۱۰۹ دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز
- شمارهٔ ۱۱۰ آمد سحری از درم آن بنده‌نواز
- شمارهٔ ۱۱۱ یارا به تو کارهاست بنشین مگریز
- شمارهٔ ۱۱۲ تا دور شدم از قدم دلبر خویش
- شمارهٔ ۱۱۳ تا گوش مرا داده غم او مالش
- شمارهٔ ۱۱۴ دنیا که بلای جان بود اقبالش
- شمارهٔ ۱۱۵ ای برده تو را ز هند تا روم طمع
- شمارهٔ ۱۱۶ چندی به هوس شدم بهر قوم رفیق
- شمارهٔ ۱۱۷ ما را رسوا و خوار کردی ای عشق
- شمارهٔ ۱۱۸ از آمدن تو شد دلم شاد ای عشق
- شمارهٔ ۱۱۹ هرچند که بوده‌ایم عالی ادراک
- شمارهٔ ۱۲۰ یک روز به کام ما نشد دور فلک
متن اشعار به نقل از گنجور.