پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۲

حالم ز تشنگی دگرگون گردید

رفتم به سر چاه دلم بس که طپید

هرچند که چرخ ماه را گرداند

دیدم ماهی که چرخ می‌گردانید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۴دیر است که دورم از حریم دلدار
  2. شمارهٔ ۱۰۵آن چشم سیه مست ببینید آخر
  3. شمارهٔ ۱۰۶هجر آمد و در عیش من انداخت فتور
  4. شمارهٔ ۱۰۷واقف غمگین مباش اگر چون پرگار
  5. شمارهٔ ۱۰۸از وصلو فراق یار واقف مگریز
  6. شمارهٔ ۱۰۹دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز
  7. شمارهٔ ۱۱۰آمد سحری از درم آن بنده‌نواز
  8. شمارهٔ ۱۱۱یارا به تو کارهاست بنشین مگریز
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.