شمارهٔ ۱۰۴
دیر است که دورم از حریم دلدار
با گریهٔ زار زار دارم سر و کار
ای ابر بیا آب ز چشمم بردار
وانگه برو بران بر و بوم ببار
ادامه‌ی رباعیات
- شمارهٔ ۱۰۶هجر آمد و در عیش من انداخت فتور
- شمارهٔ ۱۰۷واقف غمگین مباش اگر چون پرگار
- شمارهٔ ۱۰۸از وصلو فراق یار واقف مگریز
- شمارهٔ ۱۰۹دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز
- شمارهٔ ۱۱۰آمد سحری از درم آن بنده‌نواز
- شمارهٔ ۱۱۱یارا به تو کارهاست بنشین مگریز
- شمارهٔ ۱۱۲تا دور شدم از قدم دلبر خویش
- شمارهٔ ۱۱۳تا گوش مرا داده غم او مالش
درباره‌ی واقف لاهوری
شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.