پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۶

هجر آمد و در عیش من انداخت فتور

زین درد غم و غصه ضرور است ضرور

می‌نال ای دل به‌قدر وسع امکان

می‌کن آب دیده گریه حتی‌المقدور

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۸از وصلو فراق یار واقف مگریز
  2. شمارهٔ ۱۰۹دل برد به صد حیله ز زلفت پرواز
  3. شمارهٔ ۱۱۰آمد سحری از درم آن بنده‌نواز
  4. شمارهٔ ۱۱۱یارا به تو کارهاست بنشین مگریز
  5. شمارهٔ ۱۱۲تا دور شدم از قدم دلبر خویش
  6. شمارهٔ ۱۱۳تا گوش مرا داده غم او مالش
  7. شمارهٔ ۱۱۴دنیا که بلای جان بود اقبالش
  8. شمارهٔ ۱۱۵ای برده تو را ز هند تا روم طمع
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.