پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۵

ای برده تو را ز هند تا روم طمع

خاصیت عنبر مکن از موم طمع

اقبال هما می‌کنی از بوم طمع

زنهار مدار این همه از شوم طمع

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷ما را رسوا و خوار کردی ای عشق
  2. شمارهٔ ۱۱۸از آمدن تو شد دلم شاد ای عشق
  3. شمارهٔ ۱۱۹هرچند که بوده‌ایم عالی ادراک
  4. شمارهٔ ۱۲۰یک روز به کام ما نشد دور فلک
  5. شمارهٔ ۱۲۱ای کرده مرا رنج فراقت باریک
  6. شمارهٔ ۱۲۲آنی تو که از نام وفا داری ننگ
  7. شمارهٔ ۱۲۳در عشق یعنی شباب کردی ای دل
  8. شمارهٔ ۱۲۴این راه که هست سخت جانکاه ای دل
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.