پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۲۳

در عشق یعنی شباب کردی ای دل

عاشق شده اضطراب کردی ای دل

این کار نه بر صواب کردی ای دل

خود را و مرا خراب کردی ای دل

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۵عاشق شدی و ز من رمیدی ای دل
  2. شمارهٔ ۱۲۶صد شکر که از قید خودی وارستم
  3. شمارهٔ ۱۲۷از سلسله بی‌سر و پایان توایم
  4. شمارهٔ ۱۲۸یا رب از معصیب تبه شد حالم
  5. شمارهٔ ۱۲۹زر می‌طلبی تو من ندارم چه کنم
  6. شمارهٔ ۱۳۰یا رب لطفی که در هوایت میرم
  7. شمارهٔ ۱۳۱حجام پسر به سر هوایت دارم
  8. شمارهٔ ۱۳۲خواهم که به دریای جنون غرق شوم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.