پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۰

یا رب لطفی که در هوایت میرم

وز ولولهٔ شوق بقایت میرم

شد زنده آن‌کس که برای تو بمیرد

یا رب یا رب من از برایت میرم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۲خواهم که به دریای جنون غرق شوم
  2. شمارهٔ ۱۳۳حسن تو که بنده انتخابش کردم
  3. شمارهٔ ۱۳۴کردم همه وضع و طبع دوران معلوم
  4. شمارهٔ ۱۳۵ای شوخ ز نسیان تو در آزارم
  5. شمارهٔ ۱۳۶چندی ز هوس به کوه و هامون گشتم
  6. شمارهٔ ۱۳۷در عشق؟؟؟ پند بپذیر دلم
  7. شمارهٔ ۱۳۸خواهم سر و زر در دلدار دهم
  8. شمارهٔ ۱۳۹ای باد صبا بیا و بنگر چونم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.