پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۵

ای شوخ ز نسیان تو در آزارم

افتاد به بستر نزارم زارم

بنویس به بنده رقعه‌ای بهر خدا

محتاج به تعویذ توام بیمارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۳۷در عشق؟؟؟ پند بپذیر دلم
  2. شمارهٔ ۱۳۸خواهم سر و زر در دلدار دهم
  3. شمارهٔ ۱۳۹ای باد صبا بیا و بنگر چونم
  4. شمارهٔ ۱۴۰یاران از وضع آشنایی دورم
  5. شمارهٔ ۱۴۱سرگشتهٔ روزگار واقع شده‌ام
  6. شمارهٔ ۱۴۲دیری است که ما ستم‌کش صیادیم
  7. شمارهٔ ۱۴۳فرهاد که بهر دوست شد دشمن کام
  8. شمارهٔ ۱۴۴آن روز که می‌رفت ز کف مفت دلم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.