پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۳۹

ای باد صبا بیا و بنگر چونم

دریاب که بس غمزده و محزونم

حال دل من که گشته جوجو ز غمش

جوجو برسان به یار گندم‌گونم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۱سرگشتهٔ روزگار واقع شده‌ام
  2. شمارهٔ ۱۴۲دیری است که ما ستم‌کش صیادیم
  3. شمارهٔ ۱۴۳فرهاد که بهر دوست شد دشمن کام
  4. شمارهٔ ۱۴۴آن روز که می‌رفت ز کف مفت دلم
  5. شمارهٔ ۱۴۵از اهل دول مدار چشم انعام
  6. شمارهٔ ۱۴۶هرچند نهند دوستان صد نامم
  7. شمارهٔ ۱۴۷جانا وصفت به صد طرب می‌گویم
  8. شمارهٔ ۱۴۸در بزم تو من ز بی‌نصیبان شده‌ام
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.