پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۴۶

هرچند نهند دوستان صد نامم

از دولت عشق من همان بدنامم

رسوای دیار خویش بودن تا کی

جای بروم که کس نداند نامم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۴۸در بزم تو من ز بی‌نصیبان شده‌ام
  2. شمارهٔ ۱۴۹در کار تو جانا به دل و جان چسبیم
  3. شمارهٔ ۱۵۰من رخت ز کوی یار بردم رفتم
  4. شمارهٔ ۱۵۱من کی دلشاد و لب خندان دیدم
  5. شمارهٔ ۱۵۲مستوجب طعنهٔ دمادم ماییم
  6. شمارهٔ ۱۵۳سودازدهٔ زلف سیاه‌فام توایم
  7. شمارهٔ ۱۵۴افتاده هوای عشق دیگر به سرم
  8. شمارهٔ ۱۵۵ای دنیا کارخانه‌ات عقبی هم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.