پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۲

مستوجب طعنهٔ دمادم ماییم

شایان ملامت دو عالم ماییم

سوزیم چراغ کعبه در بتخانه

بدنام کن دودهٔ آدم ماییم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۴افتاده هوای عشق دیگر به سرم
  2. شمارهٔ ۱۵۵ای دنیا کارخانه‌ات عقبی هم
  3. شمارهٔ ۱۵۶احوال عیان است گزارش چه کنم
  4. شمارهٔ ۱۵۷از اهل جهان وضع جدایی دارم
  5. شمارهٔ ۱۵۸از تیر جفا ای بت کافرکیشم
  6. شمارهٔ ۱۵۹رسوا و خراب و خوار و زار است دلم
  7. شمارهٔ ۱۶۰مرغ قفس چمن چمن می‌گویم
  8. شمارهٔ ۱۶۱از طالع تیره بی‌دماغم چه کنم
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.