پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۷

از اهل جهان وضع جدایی دارم

عیش دگر از فیض جدایی دارم

شرمندهٔ یک قطره نیم زین دریا

مانند صدف رزق هوایی دارم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۵۹رسوا و خراب و خوار و زار است دلم
  2. شمارهٔ ۱۶۰مرغ قفس چمن چمن می‌گویم
  3. شمارهٔ ۱۶۱از طالع تیره بی‌دماغم چه کنم
  4. شمارهٔ ۱۶۲ملا من چون تو منقلب حال نیم
  5. شمارهٔ ۱۶۳خواهم که به‌جز خداپرستی نکنم
  6. شمارهٔ ۱۶۴در حضرت تو به صدق تام آمده‌ام
  7. شمارهٔ ۱۶۵گشتیم درین خرابهٔ دنیا بدنام
  8. شمارهٔ ۱۶۶ای خورده خدنگ کاری از شست تو من
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.