پرش به محتوای اصلی
واقف لاهوری

رباعیات

شمارهٔ ۱۵۹

رسوا و خراب و خوار و زار است دلم

از دودهٔ عشق یادگار است دلم

آشفته و تیره ‌روزگار است دلم

سر کوچه‌نشین زلف یار است دلم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۶۱از طالع تیره بی‌دماغم چه کنم
  2. شمارهٔ ۱۶۲ملا من چون تو منقلب حال نیم
  3. شمارهٔ ۱۶۳خواهم که به‌جز خداپرستی نکنم
  4. شمارهٔ ۱۶۴در حضرت تو به صدق تام آمده‌ام
  5. شمارهٔ ۱۶۵گشتیم درین خرابهٔ دنیا بدنام
  6. شمارهٔ ۱۶۶ای خورده خدنگ کاری از شست تو من
  7. شمارهٔ ۱۶۷ای خورده به رغبت شکر زهر تو من
  8. شمارهٔ ۱۶۸ای راحت جان تو دل آزردن من
همه‌ی رباعیات ←

درباره‌ی واقف لاهوری

شیخ نورالعین معروف به واقف لاهوری یا واقف بتالوی (درگذشتهٔ ۱۱۹۰ ق / ۱۷۷۶ م) از شاعران پارسی‌گوی و پنجابی‌زبان قرن دوازدهم هجری در شبه‌قارهٔ هند بود. وی در شهر بتالهٔ پنجاب به دنیا آمد. پدرش قاضی امانت‌الله، قاضی‌القضات بتاله بود و خانوادهٔ او از اعیان و بزرگان منطقه به‌شمار می‌رفت. سال دقیق تولدش در هیچ‌یک از تذکره‌ها...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.